ისტორია

37 წლის წინ მომხდარი ჩერნობილის ავარიას შესაძლოა უფრო მძიმე შედეგები მოჰყოლოდა, მეორე აფეთქებაც რომ მომხდარიყო. ამ შემთხვევაში რადიოაქტიური ღრუბელი ევროპას და რუსეთის დასავლეთ რეგიონებს დაფარავდა. სამმა მყვინთავმა ამ მეორე აფეთქებას ხელი შეუშალა და ამით მილიონობით ადამიანის სიცოცხლე იხსნა.

სიტუაცია ატომურ ელექტროსადგურზე 5 დღის შემდეგ გართულდა. ხანძარს ფაქტობრივად აკონტროლებდნენ, მაგრამ ამჯერად სხვა საფრთხემ იჩინა თავი:რეაქტორი დნობას განაგრძობდა და ბეტონის ფილას ანადგურებდა. ბეტონის ქვეშ კი აუზი იყო, წყლის უზარმაზარი მოცულობით. თუ რადიოაქტიური საწვავი წყალთან მიაღწევდა, ახალი, წარმოუდგენელი ძალის აფეთქება მოხდებოდა, წყალთან შეხებისას წარმოქნილი ორთქლი კი უზარმაზარ რადიოაქტიურ ღრუბელს წარმოქმნიდა, რომელიც, წინასწარი გათვლებით, ევროპასა და რუსეთის დასავლეთ რეგიონებს მოიცავდა.შექმნილი სიტუაცია დაუყოვნებლივ ითხოვდა ოპერაციის ჩატარებას სამი მყვინთავის მონაწილეობით. დიდი იყო იმის რისკი, რომ ეს მყვინთავები რადიაციის სასიკვდილო დოზას მიიღებდნენ, მაგრამ მოხალისეები მალე გამოჩნდნენ.

აუცილებელი იყო აუზი წყლისგან დაეცალათ. სამწუხაროდ, შექმნილი სიტუაციის გამო, ჩამკეტებთან წვდომა გარედან შეუძლებელი იყო. ონკანები წყალქვეშ უნდა გაეხსნათ. მყვინთავებს უშუალოდ რეაქტორის სიახლოვეს უნდა გაეცურათ, რათა ონკანებთან მიეღწიათ, გაეხსნათ და აუზი დაეცალათ. ინჟინერი ვალერი ბესპალოვი თავის კოლეგა ალექსეი ანანენკოსთან ერთად გამოცხადდა მოხალისედ, მესამე მოხალისე კი ატომურ სადგურში სმენის უფროსად მომუშავე ბორის ბარანოვი იყო. სამივეს კარგად ჰქონდა გააზრებული ის ფაქტი, რომ შესაძლოა სასიკვდილო დასხივება მიეღოთ.

გაგრძელება : 

წყარო : intermedia.ge

ანალიტიკოსთა და მეცნიერთა დარბაზი ,,დოქტრინა“

მეცნიერება ეგვიპტის ყველაზე ძლევამოსილი ფარაონის, რამზეს II-ს სახის რეკონსტრუქცია განახორციელეს. ამის შესახებ ინფორმაციას გამოცემა Dailymail ავრცელებს.

ეგვიპტელი და ბრიტანელი მეცნიერები გაერთიანდნენ იმისთვის, რომ მეფის ვიზუალიზაცია მოეხდინათ, თუ როგორი იქნებოდა ის გარდაცვალების დროს. მათ ამისთვის ფარაონის თავის ქალის 3D მოდელი გამოიყენეს.

როგორც მეცნიერებმა მოგვიანებით აღნიშნეს, თავდაპირველი ვიზუალის მიღების შემდეგ, მოდელი თითქმის ნახევარი საუკუნით დააბერეს, რადგან ფარაონის ვიზუალი მისი მმართველობის ზენიტში ყოფნის დროს ეჩვენებინათ.

მეცნიერების განმარტებით, ფარაონის მუმიისთვის „სახის მინიჭება“ მეფის გაადამიანურებას უწყობს ხელს და საზოგადოებას მასთან კავშირის დამყარების საშუალებას აძლევს.

პარიზის მიწისქვეშა კატაკომბები 20 მეტრის სიღრმეზე განთავსებული ლაბირინთია, რომელიც 6 მილიონზე მეტი ადამიანის საძვალედ ქცეულა. კატაკომბების ისტორია XVIII საუკუნის შუა წლებიდან იწყება. ამ პერიოდისათვის პარიზში სასაფლაოები წარმოუდგენლად გადატვირთული იყო. ერთ სასაფლაოში, სხვადასხვა სიღრმეზე ათამდე ნეშტი იყო დაკრძალული. სასაფლაოების ირგვლივ მცხოვრებ ადამიანებს აწუხებდათ ინფექციური დაავადებები და არაჰიგიენურობა.
1418 წელს ეპიდემიას 50 000 ადამიანი ემსხვერპლა პარიზში, 1572 წელს „ბართლომეს ღამეს“ კი ათასობით, შესაბამისად სასაფლაოები ერთიანად გადაივსო. გადაწყვიტეს სასაფლაოები დაეკეტათ, გაეთავისუფლებინათ ქალაქი საუკუნოვანი ნეშტებისგან და ისინი კარიერში გადაეტანათ. 15 თვის განმავლობაში უწყვეტად ეზიდებოდნენ ძვლებს, დეზინფექციას უტარებდნენ და მიწისქვეშა კარიერში ათავსებდნენ. შედეგად პარიზში გათავისუფლდა 17 დიდი სასაფლაო და 300-მდე საკულტო ადგილი. მიწისქვეშა ლაბირინთს 1786 წლიდან დაერქვა კატაკომბები.
XIX საუკუნის დასაწყისამდე კატაკომბებში ჩასვლა მხოლოდ დიდებულებს შეეძლოთ. ცნობილია, რომ ნაპოლეონს სხვა ქვეყნიდან ჩამოსული სტუმრები ხშირად ჩაჰყავდა მიწისქვეშა ლაბირინთში და ათვალიერებინებდა კატაკომბებს. დღეს ეს ადგილი ყველასთვის ღიაა და წელიწადში 550 000-მდე ვიზიტორიც ჰყავს. უნდა აღინიშნოს, რომ დამთვალიერებლებისთვის ღიაა მხოლოდ 1, 7 კილომეტრიანი ლაბირინთი, რაც კატაკომბების მხოლოდ 0,5%-ია. საძვალეში დაკრძალულნი არიან: მაქსიმილიან რობესპიერი, ანტუან ლავუაზიე, ბლეზ პასკალი და ასე შემდეგ.