6 წუთის განმავლობაში მაღალი ინტენსივობის ვარჯიში საკმარისია ტვინში საკვანძო პროტეინის წარმოებისთვის, რომელიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ტვინის ფორმირებაში, ფუნქციონირებასა და მეხსიერებაში.
სპეციალიზებულ პროტეინს ეწოდება თავის ტვინის ნეიროტროფული ფაქტორი (BDNF) და ის ხელს უწყობს როგორც ტვინში ნეირონების უჯრედების ზრდას და გადარჩენას, ასევე ახალი ბმულების და სასიგნალო გზების განვითარებას. ცნობილია ისიც, რომ BDNF-ის უფრო მაღალი დონე დაკავშირებულია დემენციის შემცირებულ რისკთან.
„BDNF-მა დიდი პერსპექტივა აჩვენა ცხოველებში, მაგრამ ფარმაცევტულმა ჩარევებმა დღემდე ვერ შეძლო უსაფრთხოდ გამოიყენოს BDNF-ის დამცავი ძალა ადამიანებში“, – აცხადებს ახალი ზელანდიის ოტაგოს უნივერსიტეტის ფიზიოლოგი ტრევის გიბონსი.
მისი თქმით, მეცნიერებმა დაინახეს არაფარმაკოლოგიური მიდგომების შესწავლის აუცილებლობა ტვინის შესაძლებლობების შენარჩუნების მიზნით, რომლებიც ადამიანებს შეუძლიათ BDNF-ის ბუნებრივად გაზრდისთვის გამოიყენონ.
კვლევის ფარგლებში 18-დან 56 წლამდე მოხალისეთა ჯგუფს ჩაუტარდათ სამი ტესტი, რათა დაედგინათ, რა იყო საუკეთესო გზა BDNF-ის გამომუშავებაში: 20 საათიანი შიმშილობა, 90 წუთის განმავლობაში ველოსიპედით სიარული თუ ველოსიპედით 6 წუთიანი ენერგიული სიარული.
ველოსიპედით ხანმოკლე და ინტენსიურმა სიარულმა საუკეთესო შედეგი აჩვენა BDNF წარმოების თვალსაზრისით. მან სისხლში BDNF-ის დონის ოთხჯერ ან ხუთჯერ გაზრდა გამოიწვია.
შემდეგი კითხვა არის რატომ ხდება ეს და ამ კითხვაზე პასუხის გაცემას მეცნიერები შემდგომი კვლევებით შეეცდებიან. საბოლოო ჯამში, მაღალი ინტენსივობის ვარჯიში შეიძლება გამოვიყენოთ, როგორც მოსახერხებელი, იაფი გზა ტვინის ჯანმრთელობის შესანარჩუნებლად და დაავადების განვითარებისგან დასაცავად.
კვლევა ჟურნალ Journal of Physiology
-ში გამოქვეყნდა.
წყარო : sciencealert.com
ექსპერიმენტში მონაწილე ვირთხების ნახევარი შეზღუდულ ბუდეში მოათავსეს დაბადებიდან 2-9 დღის განმავლობაში. შემდეგ ისინი ნორმალურ საწოლს დაუბრუნეს ძუძუდან მოცილების პერიოდამდე.
ამის შემდეგ ვირთხების ნახევარს შეუზღუდავად აწვდიდნენ უცხიმო საჭმელს და სასმელ წყალს, ხოლო დანარჩენებს საჭმელი, წყალი და 25 პროცენტიანი შაქრიანი წყალი, რომელიც შეეძლო დასალევად აერჩიათ.
ორივე ჯგუფის ვირთხები მოიხმარდნენ შაქარს და ექსპერიმენტის დროს მეტი კალორია მიიღეს. როდესაც ვირთხები 15 კვირის გახდნენ, მკვლევარებმა მათი ტვინები შეამოწმეს.
როგორც ვიცით, ცხოვრების ადრეულ ასაკზე გადატანილი სტრესი გავლენას ახდენს ფსიქიკურ ჯანმრთელობასა და ფუნქციაზე, ამიტომ მეცნიერებმა შეისწავლეს ტვინის ნაწილი, რომელსაც ჰიპოკამპუსს უწოდებენ და რომელიც მეხსიერებისა და სტრესისთვისაა მნიშვნელოვანი.
ექსპერიმენტის დროს ვირთხების ოთხი ჯგუფი შეისწავლეს- კონტროლირებული (არა სტრეს გადატანილი), კონტროლირებადი ვირთხები, რომლებმაც სასმელი შაქრიანი წყალი დალიეს, ვირთხები, რომლებიც სტრესისგან დაუცველები იყვნენ, და ვირთხები, რომლებიც სტრესისგან დაუცველები იყვნენ და შაქრიანი წყალი დალიეს.
კვლევამ აჩვენა, რომ შაქრის ქრონიკული მოხმარება იმ ვირთხებში, რომლებსაც სტრესი გადატანილი არ ჰქონდათ, წარმოშობდა ისეთივე ცვლილებებს ჰიპოკამპუსში, რაც წარმოიქმნებოდა იმ ვირთხების ჰიპოკამპუსში, რომლებსაც სტრესი გადატანილი ჰქონდათ, მაგრამ შაქრიან წყალს არ სვამდნენ.
შაქარი და სტრესი ერთნაირად ამცირებენ კიდევ ერთ რეცეპტორს, რომელიც ნერვების ზრდისთვისაა საჭირო, Neurod1.
ტვინში შაქრიანი სასმელით გამოწვეული ცვლილებები შემაშფოთებელია, როგორც ჩანს, ის ტვინის განვითარებზე უარყოფითად მოქმედებს. ტკბილ და გაზიან გამაგრილებელ სასმელს კი განსაკუთრებთ დიდი ოდენობით მოიხმარენ ცხრიდან თექვსმეტ წლამდე ასაკის ბავშვები.
მეცნიერები მოუწოდებენ ყველას, რაც შეიძლება შეზღუდონ ყოველდღიურად მოხმარებული შაქრის დოზა.
წყარო: Dailymail
მასალა მოამზადა: თამარ ტაბატაძე
ანალიტიკოსთა და მეცნიერთა დარბაზი ,,დოქტრინა”
















