ჭაღარა თმა ხშირად დაბერების ერთ-ერთ ყველაზე თვალსაჩინო ნიშნად მიიჩნევა
და უმეტეს შემთხვევაში ეს პროცესი უარყოფითად აღიქმება. თუმცა ახალი
კვლევები ვარაუდობს, რომ თმის ფერის დაკარგვას შესაძლოა გაცილებით ღრმა
ბიოლოგიური მნიშვნელობა ჰქონდეს, ვიდრე მხოლოდ ასაკობრივი ცვლილება.
მეცნიერების ჰიპოთეზის მიხედვით, თმის პიგმენტის გამომუშავებაზე
პასუხისმგებელი უჯრედები — მელანოციტები — დროთა განმავლობაში
განიცდიან სტრესს და გენეტიკური დაზიანების რისკს. როდესაც ეს უჯრედები
წყვეტენ აქტიურ მუშაობას, თმა ჭაღარავდება, თუმცა ამავე დროს მცირდება
უჯრედებში მუტაციების დაგროვების ალბათობა. სწორედ ეს მექანიზმი
შეიძლება ასრულებდეს გარკვეულ დამცავ ფუნქციას კიბოს განვითარების
წინააღმდეგ.
კვლევები აჩვენებს, რომ აქტიური მელანოციტები უფრო მგრძნობიარენი არიან
ოქსიდაციური სტრესის მიმართ, რაც დნმ-ის დაზიანებას იწვევს. პიგმენტის
წარმოების შეწყვეტა კი შესაძლოა ორგანიზმის ერთგვარი „თავდაცვითი
გადაწყვეტილება“ იყოს — სჯობს დაკარგოს ფერი, ვიდრე დაუშვას უჯრედების
უკონტროლო გადაგვარება.
მიუხედავად იმისა, რომ ეს თეორია ჯერ საბოლოოდ დადასტურებული არ არის
და დამატებით კვლევებს საჭიროებს, მეცნიერები აღნიშნავენ, რომ დაბერება
ყოველთვის არ ნიშნავს მხოლოდ ფუნქციის დაკარგვას. ზოგიერთი ასაკობრივი
ცვლილება შესაძლოა ადაპტაციური რეაქცია იყოს, რომელიც ორგანიზმს უფრო
სერიოზული საფრთხეებისგან იცავს.
ანალიტიკოსთა და მეცნიერთა დარბაზი – ,,დოქტრინა”
0
